ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA(1)

z dnia 1 grudnia 2006 r.

w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania w przedmiocie leczenia lub rehabilitacji osób uzależnionych, skazanych za przestępstwa pozostające w związku z używaniem środków odurzających lub substancji psychotropowych

Na podstawie art. 71 ust. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 469 i Nr 120, poz. 826) zarządza się, co następuje: 

§ 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii; 
2) zakładzie - rozumie się przez to zakład opieki zdrowotnej prowadzący leczenie lub rehabilitację osób uzależnionych. 

§ 2. Podstawą przyjęcia do zakładu osoby, o której mowa w art. 71 ust. 1-3 ustawy, zwanej dalej „osobą uzależnioną”, jest orzeczenie sądu.

§ 3. 1. Podjęcie leczenia lub rehabilitacji osoby uzależnionej poprzedza wpis do ewidencji osób poddanych leczeniu lub rehabilitacji. 

2. Ewidencję prowadzi zakład, w którym osoba uzależniona ma poddać się leczeniu lub rehabilitacji. 
3. Ewidencja zawiera: 
1) imię i nazwisko osoby uzależnionej; 
2) datę i miejsce urodzenia osoby uzależnionej; 
3) numer ewidencyjny PESEL; 
4) datę przyjęcia do zakładu; 
5) informacje o przebiegu współpracy zakładu z sądem oraz osobą, instytucją lub stowarzyszeniem, pod których dozór skazany został oddany przez sąd; 
6) datę wypisania z zakładu; 
7) nazwę sądu; 
8) sygnaturę orzeczenia. 

§ 4. Przed podjęciem leczenia lub rehabilitacji osoba uzależniona jest zapoznawana z regulaminem zakładu, w którym prowadzone będzie leczenie lub rehabilitacja.

§ 5. 1. Leczenie lub rehabilitacja osoby uzależnionej prowadzone są metodami i środkami ogólnie stosowanymi; w szczególności zakład zapewnia: 

1) diagnostykę zaburzeń psychicznych, zaburzeń zachowania i szkód zdrowotnych związanych z używaniem środków odurzających i substancji psychotropowych; 
2) leczenie szkód zdrowotnych spowodowanych używaniem środków odurzających lub substancji psychotropowych; 
3) indywidualną i grupową psychoterapię osób uzależnionych; 
4) działania konsultacyjno-edukacyjne dla osób uzależnionych i ich rodzin. 
2. Osoba uzależniona może być leczona w ramach programu przewidującego stosowanie leczenia substytucyjnego. 

§ 6. 1. Leczenie lub rehabilitacja osób uzależnionych, skazanych za przestępstwo pozostające w związku z używaniem środków odurzających lub substancji psychotropowych na karę pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono, mogą być prowadzone w systemie ambulatoryjnym lub stacjonarnym. 

2. W trakcie leczenia lub rehabilitacji osób uzależnionych, o których mowa w ust. 1, kierownik zakładu: 
1) zawiadamia sąd oraz osobę, instytucję lub stowarzyszenie, pod których dozór oddany został skazany, o podjęciu leczenia lub rehabilitacji; 
2) zwraca się do sądu o nadesłanie materiałów z akt sprawy, niezbędnych do prowadzenia leczenia lub rehabilitacji, obejmujących odpisy orzeczeń, opinii lekarskich oraz psychologicznych; 
3) informuje sąd, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, o postępach w leczeniu lub rehabilitacji, w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych; 
4) informuje sąd, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, o przebiegu współpracy z osobą, instytucją lub stowarzyszeniem, pod których dozór sąd oddał skazanego; 
5) zawiadamia sąd oraz osobę, instytucję lub stowarzyszenie, pod których dozór został oddany skazany, o każdym przeniesieniu skazanego do innego zakładu; 
6) przekazuje sądowi oraz osobie, instytucji lub stowarzyszeniu, pod których dozór został oddany skazany, informację o zakończeniu leczenia lub rehabilitacji, a sądowi dodatkowo opinię o wynikach leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu leczenia lub rehabilitacji, w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych. 

§ 7. 1. Jeżeli osoba uzależniona, o której mowa w § 6 ust. 1, uchyla się od obowiązku leczenia lub rehabilitacji albo dopuszcza się rażącego naruszenia regulaminu zakładu, kierownik zakładu wypisuje skazanego z zakładu, o czym zawiadamia niezwłocznie sąd oraz osoby, instytucję lub stowarzyszenie, pod których dozór został oddany skazany. 

2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, kierownik zakładu wskazuje przyczynę uzasadniającą wypisanie skazanego z zakładu. 

§ 8. 1. Leczenie lub rehabilitacja osób uzależnionych, skazanych za przestępstwa pozostające w związku z używaniem środków odurzających lub substancji psychotropowych na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, prowadzone są w zakładzie, wskazanym w orzeczeniu sądu. 

2. W trakcie leczenia lub rehabilitacji osób uzależnionych, o których mowa w ust. 1, kierownik zakładu: 
1) zawiadamia sąd o przyjęciu skazanego do zakładu; 
2) zwraca się do sądu o nadesłanie materiałów z akt sprawy niezbędnych do prowadzenia leczenia lub rehabilitacji, obejmujących odpisy orzeczeń, opinii lekarskich oraz opinii psychologicznych, a także inne materiały zawarte w aktach sądowych; 
3) przesyła sądowi, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, opinie o stanie zdrowia skazanego, umieszczonego w tym zakładzie, i o postępach w leczeniu lub rehabilitacji, w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych; 
4) powiadamia sąd o konieczności przeniesienia skazanego do innego zakładu, w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych; 
5) przekazuje sądowi oraz osobie, instytucji lub stowarzyszeniu, pod których dozór został oddany skazany, informację o zakończeniu leczenia lub rehabilitacji, a sądowi dodatkowo opinię o wynikach leczenia lub rehabilitacji po zakończeniu leczenia lub rehabilitacji, w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych. 

§ 9. 1. Jeżeli skazany, o którym mowa w § 8 ust. 1, uchyla się od obowiązku leczenia lub rehabilitacji albo w rażący sposób narusza regulamin zakładu, kierownik zakładu występuje, zgodnie z art. 71 ust. 4 ustawy, do sądu o zwolnienie skazanego z zakładu, z zastrzeżeniem ust. 2. 

2. Jeżeli skazany samowolnie opuści zakład, kierownik zakładu niezwłocznie powiadamia sąd i właściwą miejscowo jednostkę Policji i występuje do sądu z wnioskiem o zwolnienie skazanego z zakładu. 
3. Każde samowolne opuszczenie przez skazanego zakładu lub rażące naruszenie przez niego regulaminu zakładu kierownik zakładu odnotowuje w ewidencji, o której mowa w § 3. 

§ 10. Traci moc rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2001 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu postępowania w przedmiocie leczenia, rehabilitacji i readaptacji osób uzależnionych, skazanych za przestępstwa pozostające w związku z używaniem środków odurzających lub substancji psychotropowych (Dz. U. Nr 101, poz. 1111).

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie(2) po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.